De wonderlijke reis van de nagels en spijkers van Huize Borro

Het moet rond 1970 geweest zijn dat ik in Huize Borro heb rondgeneusd; ik was een jonge knaap van een jaar of 15-16. Het pand was toen oud en versleten; makelaars zouden zeggen dat het “een opknappertje” was.
Ik was uit nieuwsgierigheid meegegaan met mijn moeder,die daar een afspraak had met een ambtenaar van de gemeente over de toekomstige bestemmingen voor het pand.
Op mijn zwerftocht door het pand, vond ik op de donkere en krakende zolder, her en der wat losliggende spijkers en nagels, die ik stiekem in mijn broekzak heb gestopt.
In de familie is de kreet: “wie wat bewaard die heeft wat en weggooien kan altijd nog, maar soms is weggeven beter”.
Toen april 2018 vanuit de Historische Kring Nieuwegein, Zutphen werd uitgekozen als de fraaie bestemming voor de jaarlijkse excursie, moest ik als voorzitter natuurlijk mee. En toen bleek dat de stadswandeling zou starten in Huize Borro wist ik eindelijk waarom ik die hele oude, door de smid gemaakte spijkers en nagels, ongeveer 48 jaar had bewaard.
Voor mij was dit een mooie aanleiding de spijkers weer terug te geven aan de plek waar ik ze gevonden had.

Dus na de koffie en overheerlijke appeltaart ging ik op de knieën voor de gastvrouw van het Genietcafé en bekende ik schuld: bijna 50 jaar geleden was ik een diefje geweest, nu wilde ik mijn geweten zuiveren! Ik overhandigde haar de enveloppe met de eeuwenoude spijker en nagels. Nu zijn ze weer terug waar ze horen! En zullen ze opgehangen in een lijstje, door elke bezoeker van het Genietcafe, te bewonderen zijn.

De verloren spijkers uit Huize Borro

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *